Ik ben geen schrijver, al hoop ik die droom ooit nog eens waar te maken. Verhalen heb ik in ieder geval genoeg.

Als ik terugkijk in mijn oude basisschoolrapporten lees ik dat ik een rijke fantasie had en nogal een dromer was. Dat laatste blijkt uit opmerkingen als: "Isabel is niet altijd met haar gedachten bij de les" en "ze vergeet nogal eens dingen". Ik kan me zelfs nog herinneren dat mijn leraar uit groep 7 mij de taak gaf om aan het einde van de dag de lampen uit te doen. Omdat ik dat steeds vergat, plakte hij een geel briefje met een lamp op mijn tafel. Ik schaamde me er verschrikkelijk voor.

Op tienjarige leeftijd bleef vooral dat gevoel hangen. Nu kijk ik er anders naar. Het heeft me geleerd hoe groot de invloed van een leraar kan zijn. Een leraar geeft niet alleen kennis door, maar helpt leerlingen ook ontdekken wie ze zijn, hoe zij leren en hoe zij zich verhouden tot de wereld om hen heen.

Misschien denk ik daarom nog zo vaak terug aan dat gele briefje. Mijn tienjarige zelf kon het moeiteloos over het hoofd zien, terwijl mijn volwassen zelf het na al die jaren nog precies voor zich ziet. Het is een mooie herinnering aan iets wat ik inmiddels heel goed weet: geen enkel brein werkt hetzelfde.

Juist dat maakt het onderwijs voor mij zo bijzonder. Iedere leerling kijkt anders naar de wereld, leert anders en heeft andere interesses. Wat voor de één werkt, werkt voor de ander misschien helemaal niet. Als docent Nederlands probeer ik daarom niet alleen leerlingen iets te leren over taal en literatuur, maar ook over zichzelf.

Op 1 januari 2023 besloot ik een droom serieus te nemen die ik jarenlang had uitgesteld: docent Nederlands worden. Het was een sprong in het diepe, maar wel één die voelde als thuiskomen.

Tegenwoordig geef ik les aan de onderbouw van het gymnasium. Elke dag zie ik leerlingen die, net als ik vroeger, hun eigen manier hebben van denken, leren en dromen. Sommigen verslinden boeken, anderen moeten nog ontdekken welk verhaal bij hen past.

Met LEZR wil ik daarbij helpen. Niet door te vertellen wat je moet lezen, maar door te laten zien hoeveel verschillende verhalen er bestaan. Want ik geloof dat er voor iedereen een boek is. Soms moet je alleen even geholpen worden om het te vinden.