Welk boek past bij jou?
Een boek kiezen is niet altijd makkelijk. Soms spreekt een kaft je meteen aan, soms lees je de achterkant drie keer en heb je nog steeds geen idee of je dit boek leuk gaat vinden. En eerlijk is eerlijk: niet ieder boek past bij iedere lezer.
Op deze pagina vind je recensies van boeken die ik heb gelezen en waarvan ik denk dat ze interessant kunnen zijn voor jongeren. Ik vertel je natuurlijk waar het boek over gaat, maar kijk ook naar dingen als leesbaarheid, thema’s, spanning, humor en voor welke lezer het boek geschikt zou kunnen zijn.
Een recensie blijft natuurlijk persoonlijk. Een boek dat ik geweldig vind, hoef jij helemaal niet leuk te vinden — en andersom. Daarom probeer ik je vooral een goed beeld van het boek te geven, zodat jij zelf kunt bepalen: is dit iets voor mij?
Snuffel gerust tussen de recensies, laat je verrassen en probeer vooral eens iets nieuws.
Wie weet staat jouw volgende favoriete boek er gewoon tussen.
Boekrecensies
Boekrecensie +12
Films die nergens draaien
Als er een prijs zou zijn voor het mooiste zelfbedachte nieuwe woord dan zou Yorick Goldewijk met zijn woord ‘bijtijdreiziger’ zeker in de top drie zijn gekomen.
Enkele weken geleden pakte ik het boek Films die nergens draaien uit mijn goed gevulde boekenkast. Ik wist meteen weer waarom mijn oog erop gevallen was in de plaatselijke boekenwinkel. Het silhouet van het meisje met haar konijn op de kaft is prachtig. Maar dat was het niet, het waren de letters en naam van de titel. Ze geven het boek iets mysterieus, rare kronkelige letters en een eigenlijk nog raardere titel, waarbij je eigenlijk niet zo goed weet wat je kan verwachten. En mocht ik dat nou net zo aantrekkelijk vinden aan boeken, het onverwachte, de spanning die zich al opbouwt zelfs voordat je aan een boek bent begonnen. Dus eigenlijk al meteen so-far-so-good…
Yorick Goldewijk, ik had heel vaag weleens van hem gehoord, maar ik kon niet zeggen dat de naam echt was blijven hangen. Na het lezen van dit boek wilde ik toch wel wat meer over hem weten.
Yorick Goldewijk is muzikant en schrijver van, hoe hij het zelf noemt, ‘verhalen die hij graag wil vertellen’. Hij debuteerde in 2019 met zijn eerste boek Billy extra plankgas en schreef nog een klein aantal kinderboeken meer, voordat hij in 2022 met Films die nergens draaien kwam. Het 246 pagina’s tellend boek staat op de lijst voor 12- tot 15-jarige, maar mijn dochter van 9 vindt het ook prachtig en ik kon het zelf ook niet wegleggen, dus leeftijd is zoals Yorick al zegt helemaal niet zo belangrijk.
Films die nergens draaien stond in 2022 op de shortlist voor de Boon Literatuurprijs, belandde op de tweede plek in de Grote Vriendelijke 100 en won in dat jaar de Gouden Griffel. Het wordt inmiddels vertaald in 7 talen. En op de grote vriendelijke podcast was laatst ook te horen dat er een film gemaakt wordt van het boek.
Een korte poging om wat meer over de inhoud van het boek te vertellen, wil ik wel wagen.
Cato is een meid van 12, ze heeft geen moeder en een vader die letterlijk en figuurlijk behoorlijk afwezig is. Cornelia is de buurvrouw die bij het kleine gezinnetje poetst. Cato heeft een aparte kijk op de wereld, anders dan andere mensen, zo voelt zij dat zelf ook. ‘Omgekeerd kijken’ (blz. 20), noemt ze dat. Wanneer Cato de vreemde mevrouw Kano leert kennen en haar nog vreemdere bioscoop, waarmee je door de tijd kan reizen, maakt ze allerlei spannende dingen mee.
Tja, je zult je afvragen wat dan, maar daarvoor kun je het boek beter zelf lezen, daarom dat ik net zei wagen. Het boek heeft namelijk zo’n mooie en verrassende opbouw dat het zonde zou zijn om hiervan te veel weg te geven.
Je kunt bij dit boek zeker zeggen dat elk detail van belang is, en er nooit zomaar iets zonder reden gebeurd in het verhaal. Dat komt zelf zo erg naar voren naar mate het boek vordert, dat je aan het einde van het boek het eigenlijk meteen nog wel een keer zou willen lezen, om elk detail nog beter in je op te kunnen nemen.
Het boek zet je echt aan het denken over je eigen leven en wat nu eigenlijk belangrijk is.
Na het eerste korte hoofdstuk om Cato, de hoofdpersoon, te introduceren. Gebeurt er meteen iets heftigs in het boek. Met één korte zin, het begin van het tweede hoofdstuk, word je zowel geïntrigeerd, getriggerd als emotioneel.
‘Toen Cato op de wereld was gekomen, had haar moeder hem verlaten.’ (blz. 13)
Geïntrigeerd, wat is hier gebeurd, getriggerd, hoe gaat dit aflopen, emotioneel, wat super heftig (voor een kinderboek). Hoe knap is het? Dat je dit als schrijver kunt! Het is bijna jaloersmakend.
Ook vertelt het boek heel mooi over hoe Cato haar (kinderlijke) onzekerheid probeert om te zetten in een stoere houding, je voelt bijna hoe ze staat te bibberen in haar schoenen wanneer ze haar eerste tijdreis gaat maken. Maar er uiteindelijk door haar eigen mindset een zelfverzekerde draai aan probeert te geven.
'Toen stond ze op, liep de projectorruimte uit een zette het zelfverzekerde gezicht van een ervaren bijtijdreiziger op.’ (blz. 94)
En mocht je je nu nog afvragen wat een ‘bijtijdreiziger’ nu eigenlijk is, dan zou ik je zeker aanraden om het boek te lezen of nog beter het te gebruiken om de tijd te vergeten en volledig op te gaan in een nieuwe wereld. Een wereld die je kijk op het leven vernieuwd, waardoor ‘omgekeerd kijken’, misschien wel jouw nieuwe ding wordt en je weer met beide benen op de grond en in het leven komt te staan.